Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου

Η οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του ισχίου (AHT) είναι μια υποτονική καταστροφική ασθένεια. Υπό την επίδραση πολλών λόγων, κατά την ανάπτυξη της νόσου, συμβαίνουν μη αναστρέψιμες αλλαγές στη δομή και τις ιδιότητες του υαλώδους χόνδρου, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένη πίεση στις αρθρικές επιφάνειες και στην παραμόρφωση ή τη σύντηξή τους. Λαμβάνοντας υπόψη ότι μια από τις κύριες αιτίες ανάπτυξης της νόσου θεωρείται η μηχανική υπερφόρτωση, η άρθρωση της άρθρωσης του ισχίου επηρεάζεται αρκετά συχνά από την αρθροπάθεια.

Χαρακτηριστικά της ανατομικής δομής της άρθρωσης του ισχίου

Η άρθρωση του ισχίου (HJ) είναι η σύνδεση μεταξύ των οστών της πυέλου και του μηριαίου οστού. Αυτή η άρθρωση καθιστά δυνατό να φέρετε και να απλώσετε τα κάτω άκρα, να σηκώσετε τα πόδια και να τα τραβήξετε προς το σώμα και να κάνετε κινήσεις περπατήματος. Από τη γέννηση και καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής, ένα άτομο φέρει υψηλό φορτίο στην άρθρωση του ισχίου.

Στο πλάι του πυελικού οστού, η κοιλότητα της κοτύλης συμμετέχει στην άρθρωση, στο πλάι του μηριαίου οστού - η επίφυσή του. Η κοτύλη έχει ένα χείλος κολλαγόνου κατά μήκος των άκρων, το οποίο λειτουργεί ως ένα είδος παρεμβύσματος που συγκρατεί σφιχτά την επίφυση του μηριαίου οστού στην εσοχή του. Η εγκοπή στο κέντρο της κοτύλης καλύπτεται με μεμβράνη κολλαγόνου και είναι το σημείο προσάρτησης του μηριαίου συνδέσμου.

Η κάψουλα TS περιέχει τους ακόλουθους συνδέσμους:

• ο μηριαίος σύνδεσμος είναι ο ισχυρότερος σύνδεσμος που μπορεί να αντέξει φορτία που υπερβαίνουν τα 200 kg και αποτρέπει την υπερβολική οπίσθια καμάρα του ισχίου.
• μηροηβικό - υπεύθυνο για την απαγωγή και την προσαγωγή του ισχίου, περιορίζοντας έτσι τις κυκλικές του κινήσεις.
• μηριαία-ισχιαλγία – προστατεύει το όχημα από κραδασμούς, μειώνει το φορτίο κατά το περπάτημα και το τρέξιμο.
• κυκλική (βρόχος) - αποτρέπει τα εξαρθρήματα και συγκρατεί την κεφαλή του μηριαίου οστού στην κοιλότητα της πυελικής κοιλότητας και αποτελεί τη βάση της αρθρικής κάψας.

Πολλές μυϊκές ομάδες και τένοντες επιτρέπουν στο όχημα να εκτελεί κινήσεις γύρω από τρεις άξονες:

1. Διαμήκης (κάθετη).
2. Εγκάρσια (οριζόντια, μετωπική).
3. Οβελιαία (προσθοπίσθια).

Η αρθροπάθεια της άρθρωσης μπορεί να εμφανιστεί είτε σε υγιή άρθρωση είτε να γίνει συνέχεια υφιστάμενων παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος.

Τι είδους ασθένεια είναι αυτή;

Ο χόνδρος υαλίνης εκτελεί λειτουργίες απορρόφησης κραδασμών και προστατεύει τις επιφάνειες των αρθρώσεων από ζημιές. Το ATS είναι μια ασθένεια κατά την ανάπτυξη της οποίας αλλάζει η δομή των ινών του χόνδρου κολλαγόνου, η οποία στη συνέχεια οδηγεί στον κατακερματισμό και την καταστροφή τους. Θραύσματα ινών χόνδρου, όταν απελευθερώνονται στην κοιλότητα της άρθρωσης, μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονώδη διαδικασία. Οι εκτεθειμένες επιφάνειες υφίστανται αλλαγές στα οστά που προκαλούνται από τριβή και αυξημένη πίεση. Ο χόνδρινος ιστός που παραμένει στις άκρες των επιφύσεων αναπτύσσεται αντισταθμιστικά, ακολουθούμενος από οστεοποίηση, προκαλώντας αγκύλωση (ακινησία της οστικής άρθρωσης). Στα μεταγενέστερα στάδια, ελλείψει κατάλληλης θεραπείας, ο ασθενής χάνει εντελώς την κινητικότητα και καθίσταται ανάπηρος. Οι καταστροφικές διεργασίες προκαλούνται από διάφορους λόγους.

Διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι αρθρώσεων της άρθρωσης του ισχίου:

1. Πρωτοβάθμια. Η αιτιολογία του δεν είναι πλήρως κατανοητή. Η ιδιοπαθής (πρωτοπαθής) αρθροπάθεια αναπτύσσεται σε μια προηγουμένως υγιή άρθρωση. Τις περισσότερες φορές αναπτύσσεται σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
2. Δευτερεύων. Προκαλείται από προηγούμενες ασθένειες της αρθρικής συσκευής, συγγενείς αναπτυξιακές ανωμαλίες, αλλαγές στη λειτουργία των οργάνων και των ανθρώπινων ζωτικών συστημάτων.

Η ασθένεια αναπτύσσεται σε μία άρθρωση ή επηρεάζει και τις δύο ταυτόχρονα.

Αιτίες της νόσου

Μεταξύ των αιτιών που συμβάλλουν στην εμφάνιση της νόσου και στην εξέλιξή της είναι οι εξής:

1. Κληρονομική γενετική προδιάθεση για την ανάπτυξη της νόσου.
2. Τραυματισμοί των αρθρώσεων των οστών (εξαρθρήματα, κατάγματα, διαστρέμματα και τένοντες).
3. Αφόρητη συστηματική δύναμη και σωματική δραστηριότητα.
4. Υπερβολικό σωματικό βάρος.
5. Λειτουργικές διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος (διαβήτης, ψωρίαση).
6. Συγγενείς παθολογίες της δομής και της ανάπτυξης του μυοσκελετικού σκελετού.
7. Επαγγελματικά χαρακτηριστικά της εργασιακής δραστηριότητας.
8. Κακή τοπική κυκλοφορία του αίματος.
9. Προηγούμενες ασθένειες που προκλήθηκαν από παθογόνο χλωρίδα.
10. Νόσος Legg-Calvé-Perthes.
11. Μεταβολικές διαταραχές (ουρική αρθρίτιδα).
12. Σωματική αδράνεια.
13. Ανοσολογικές ασθένειες.

Οι αναφερόμενοι λόγοι δεν είναι πάντα ικανοί να προκαλέσουν ATS. Τις περισσότερες φορές, η ενεργοποίηση παθολογικών διεργασιών μπορεί να προκληθεί από:

• αυξημένο άγχος και σωματική δραστηριότητα.
• συνεχής υπερκόπωση?
• υποθερμία του οχήματος ή του σώματος συνολικά·
• ξαφνική ανύψωση βαρέων αντικειμένων.
• ορμονική ανισορροπία?
• έκθεση σε ακτινοβολία.

Συμπτώματα της νόσου

Οι συμπτωματικές εκδηλώσεις του ATS είναι παρόμοιες με τις εκδηλώσεις αρθρώσεως άλλων αρθρώσεων.

Τα κύρια συμπτώματα που χαρακτηρίζουν αυτή την ασθένεια θεωρούνται:

1. Δυσκαμψία το πρωί ή μετά από μακρά περίοδο ακινησίας.
2. Μειωμένο εύρος κίνησης, αλλαγή στο βάδισμα.
3. Οι επώδυνες αισθήσεις, που προκαλούνται αρχικά από μηχανικό ή σωματικό στρες, είναι στη συνέχεια σταθερές.
4. Η εμφάνιση θορύβων τριξίματος, τσακίσματος και κρότου κατά τη διάρκεια απότομων κινήσεων.
5. Έντονη χωλότητα στο προσβεβλημένο άκρο.
6. Η εμφάνιση συσπάσεων (περιορισμός παθητικών κινήσεων).
7. Στένωση ή κλείσιμο του αρθρικού χώρου (ακτινολογικό σημάδι).

Η σοβαρότητα των σημείων αρθροπάθειας της άρθρωσης του ισχίου εξαρτάται από τον βαθμό ανάπτυξης της νόσου και τις αντιδραστικές ικανότητες του σώματος του ασθενούς.

Στάδια της κοξάρθρωσης

Ανάλογα με τις κλινικές εκδηλώσεις, διακρίνονται 4 στάδια αρθρώσεως της άρθρωσης του ισχίου:

1. Η αρθροπάθεια του 1ου βαθμού της άρθρωσης του ισχίου δεν έχει έντονο πόνο ή άλλες εκδηλώσεις. Το στάδιο είναι δύσκολο να διαγνωστεί. η ασθένεια μπορεί να εντοπιστεί χρησιμοποιώντας βιοχημική μελέτη ιστού υαλώδους χόνδρου και προσδιορίζοντας ανεπαρκή ποσότητα γλυκοζαμινογλυκανών. Ο ασθενής αισθάνεται πόνο στην άρθρωση και σπάνια πόνο στην αρχή της φυσικής δραστηριότητας.
2. Η αρθροπάθεια του δεύτερου βαθμού της άρθρωσης του ισχίου χαρακτηρίζεται από αλλαγές στην πυκνότητα και την ελαστικότητα των χόνδρινων ινών. Εμφανίζονται ρωγμές και σπασίματα. Οι λειτουργίες απορρόφησης κραδασμών μειώνονται. Ο πόνος εντείνεται, ακτινοβολεί στη βουβωνική χώρα, οι κινήσεις επέκτασης και μείωσης του προσβεβλημένου άκρου είναι περιορισμένες.
3. Στον τρίτο βαθμό, ο διαχωρισμός των ινών του χόνδρου γίνεται με μεγαλύτερη ένταση. Οι αρθρικές επιφάνειες υφίστανται υπερβολική πίεση και αναπτύσσονται εστίες ισχαιμίας. Κατά μήκος της άκρης των επιφύσεων, αναπτύσσεται ιστός χόνδρου. Η αίσθηση του πόνου στην περιοχή της κατεστραμμένης οστικής άρθρωσης δεν εξαρτάται από την κατάσταση δραστηριότητας και ανάπαυσης. Με οποιαδήποτε κίνηση, η άρθρωση «τρίζει» και «τσακίζει». Το εύρος κίνησης μειώνεται σε όλους τους άξονες.
4. Ο τέταρτος βαθμός χαρακτηρίζεται από έκθεση των επιφανειών των αρθρικών συστατικών με το σχηματισμό ελκών και καταθλίψεων. Η αρθρική κεφαλή του μηριαίου οστού είναι κακώς στερεωμένη στην κοτύλη, αυτό οδηγεί σε παραβίαση της παράθεσης και του διαχωρισμού των αρθρικών επιφανειών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο ασθενής βιώνει βασανιστικό πόνο που προκαλείται από στένωση, μερικές φορές κλείσιμο του αρθρικού αυλού και συμπίεση δεσμίδων νευρικών ινών και αιμοφόρων αγγείων. Οι κινήσεις είναι περιορισμένες, μερικές φορές εντελώς.

Η ταξινόμηση των παθολογικών αλλαγών που προκαλούνται από το ATC είναι απαραίτητη για την κατανόηση του μηχανισμού και των χαρακτηριστικών της ανάπτυξης της νόσου. Ο προσδιορισμός της σοβαρότητας της νόσου βοηθά στον καθορισμό της σωστής θεραπευτικής τακτικής και αναπηρίας (σε σοβαρές περιπτώσεις της νόσου).

Πιθανές συνέπειες

Η εξέλιξη του ATS οδηγεί όχι μόνο σε παραμόρφωση της μηριαίας κεφαλής και της υποδοχής του πυελικού οστού, αλλά και στην ανάπτυξη παθολογικών διεργασιών στη λειτουργία της αρθρικής συσκευής στο σύνολό της.

Παθολογίες που προκύπτουν από επιπλοκές της αρθροπάθειας του ισχίου:

• αρθρίτιδα (φλεγμονή της αρθρικής μεμβράνης της άρθρωσης).
• άσηπτη νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου.
• καταστροφή αρθρώσεων (οστεονέκρωση);
• φλεγμονή της αρθρικής κάψουλας με αλλαγές στην ποσότητα του αρθρικού υγρού.
• αγκύλωση (ακινησία των αρθρώσεων των οστών) μερική ή πλήρης.
• συσπάσεις (περιορισμένη κινητικότητα και αδυναμία κάμψης ή επέκτασης του άκρου).

Η ανάπτυξη επιπλοκών του ATS οδηγεί πάντα σε επιδείνωση της γενικής κατάστασης του ασθενούς, της ποιότητας ζωής και απώλεια κίνησης χωρίς βοήθεια.

Διαγνωστικές μέθοδοι

Η διάγνωση της αρθροπάθειας της άρθρωσης του ισχίου στο αρχικό στάδιο είναι δύσκολη. Οι συμπτωματικές εκδηλώσεις γίνονται αισθητές μόνο όταν οι επιφύσεις των οστών και των νευρικών ινών εμπλέκονται στην παθολογική διαδικασία.

Κατά τη διάρκεια μιας ιατρικής εξέτασης στο στάδιο της εξέλιξης, σημειώνονται τα ακόλουθα:

• οπτική αλλαγή στο περίγραμμα της άρθρωσης.
• πόνος ψηλάφησης?
• μερικές φορές παχυσαρκία των περιαρθρικών ιστών.
• βράχυνση του άρρωστου άκρου.

Ο κύριος ρόλος στη διάγνωση του ATS ανατίθεται στην ακτινογραφία. Ως βοηθητικές διαγνωστικές μέθοδοι χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα:

1. Υπερηχογράφημα, μαγνητική τομογραφία.
2. Αξονική τομογραφία.
3. Παρακέντηση λίπανσης αρθρώσεων (αρθρικό υγρό).
4. Διάγνωση με χρήση αρθροσκόπιου (μικροανιχνευτής).
5. Κλινικές και βιοχημικές εργαστηριακές εξετάσεις ούρων και αίματος.

Η έγκαιρη διάγνωση βελτιώνει την πρόγνωση της θεραπείας και τη μελλοντική ζωή του ασθενούς.

Πώς να υποβάλετε αίτηση για αναπηρία;

Είναι αδύνατο να θεραπευθεί πλήρως αυτή η ασθένεια. Για να επιβεβαιώσετε το δικαίωμά σας σε κοινωνικές παροχές και να ορίσετε μια ομάδα αναπηρίας αφού υποβληθείτε σε εξέταση από εξειδικευμένους ειδικούς, πρέπει να επικοινωνήσετε με τον θεράποντα ιατρό σας.

Οι ενδείξεις για την ανάθεση αναπηρίας για αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου είναι:

• ολιγοάρθρωση (βλάβη σε όχι περισσότερες από 2 αρθρώσεις) TS 2 μοίρες.
• συνδυασμένη αρθροπάθεια του 2ου βαθμού της άρθρωσης του γόνατος και αρθροπάθεια του 3ου βαθμού.
• μείωση του μήκους του προσβεβλημένου άκρου κατά περισσότερο από 6 cm.
• αντιδραστικό ATS, τεκμηριωμένο.

Τα ακόλουθα θα βοηθήσουν στον προσδιορισμό της ομάδας αναπηρίας:

• προσεκτικά συλλεγμένο ιατρικό ιστορικό.
• πόρισμα της ιατρικής συμβουλευτικής επιτροπής (MCC)·
• αποτελέσματα διαγνωστικών μελετών·
• περνώντας από επιτροπή ιατρικών και κοινωνικών εμπειρογνωμόνων (MSEC).

Εάν η απόφαση της επιτροπής εμπειρογνωμόνων είναι αρνητική, μπορεί να ασκηθεί έφεση σε ανώτερες αρχές.

Πρόληψη

Τα προληπτικά μέτρα είναι ένας απλός τρόπος για να αποφευχθεί η ανάπτυξη αυτής της ασθένειας. Τα μέτρα πρόληψης περιλαμβάνουν:

1. Δέσμευση σε έναν ενεργό τρόπο ζωής.
2. Παρακολούθηση δεικτών σωματικού βάρους.
3. Βελτιστοποίηση της διατροφής και του καθεστώτος ανάπαυσης εργασίας.
4. Μείωση μηχανικού και φυσικού φορτίου.
5. Θεραπεία ασθενειών ιογενούς και λοιμώδους αιτιολογίας.
6. Πρόληψη και πρόληψη τραυματισμών στο σπίτι και στην εργασία.
7. Τακτικός προληπτικός έλεγχος.

Συμπέρασμα

Η απάντηση στη συχνή ερώτηση: «Είναι δυνατόν να θεραπευθεί η αρθροπάθεια της άρθρωσης του ισχίου;», οι ειδικοί δίνουν αρνητική απάντηση. Ο κατεστραμμένος ιστός χόνδρου δεν μπορεί να αποκατασταθεί πλήρως, όπως είναι αδύνατο να διορθωθεί πλήρως η παραμόρφωση και η καταστροφή των οστών που περιλαμβάνονται στην άρθρωση. Ακόμη και μικρές εκδηλώσεις αρθροπάθειας του ισχίου δεν πρέπει να αγνοούνται. αυτό μειώνει τις πιθανότητες αποτροπής περαιτέρω ανάπτυξης της νόσου.